Auteur Tine Hens zegt dat het thema ecologische rouw enorm leeft bij kunstenaars. In een interview met Bruzz schetst ze hoe het verlies van natuur, het klimaatprobleem en het uitsterven van soorten steeds vaker een plaats krijgen in het werk van hedendaagse makers.
Met ecologische rouw wordt de emotie bedoeld die mensen ervaren wanneer ze beseffen dat landschappen, ecosystemen en diersoorten verdwijnen of onomkeerbaar veranderen. Hens plaatst dat gevoel niet als een randverschijnsel, maar als iets dat sterk aanwezig is in het huidige kunstenaarsmilieu. Volgens haar gaat het om een thema dat zich niet beperkt tot één discipline of één generatie makers.
Het gesprek richt zich vooral op de manier waarop kunstenaars die rouw omzetten in creatief werk. Waar de rouw om een verloren wereld vaak een persoonlijke en emotionele laag heeft, geeft kunst er een vorm aan die anderen kan aanspreken. Hens benadrukt dat het niet alleen gaat om het uiten van verdriet, maar ook om het zoeken naar manieren om met dat verdriet om te gaan.
Als auteur spreekt Hens vanuit haar eigen werk. Ze legt de nadruk op de thematiek die daarin doorklinkt en op de vragen die ze in het schrijven stelt over menselijke verhouding tot de natuur. Het gesprek bevat geen onderzoeksresultaten of cijfers, waardoor ze in dit stuk niet met statistieken over klimaatverlies of het aantal bedreigde soorten wordt gekoppeld.
Het interview van Bruzz valt binnen de rubriek expo, wat aangeeft dat het gesprek vooral vanuit het perspectief van de tentoonstellende kunst en de literatuur wordt gevoerd. Concrete namen van andere kunstenaars of specifieke werken die in het gesprek zouden worden genoemd, zijn in de beschikbare gegevens niet bevestigd en worden daarom niet vermeld. Wat vaststaat, is dat Hens het thema als breed gedragen ziet binnen de kunst van vandaag, en dat ze het als een actueel onderwerp beschouwt dat artiesten bezighoudt.
1
