De Brusselse regering wil budgetten verschuiven nadat de begroting is goedgekeurd, en dat zet de oppositie in het Brussels Parlement op scherp. Volgens de oppositie gaat het om een manier om de parlementaire controle op de begroting te omzeilen. Het is een ingreep die volgens de tegenstanders neerkomt op een ware « putsch ».

Centraal in het conflict staat artikel 23 van de Brusselse begrotingswetgeving. De regering wil dat artikel toepassen op haar begrotingsplannen, zodat geld van de ene post naar de andere kan worden overgeheveld zonder dat het Parlement daar vooraf over stemt. Voor de oppositie is dat precies het probleem: de begroting wordt goedgekeurd, maar daarna kan de uitvoerende macht de inhoud ervan nog wijzigen buiten de volksvertegenwoordiging om.

De oppositie stelt dat zij het budgettaire recht van het Parlement in gevaar ziet komen. Parlementsleden benadrukken dat een goedgekeurde begroting een akkoord is tussen de meerderheid en de volksvertegenwoordiging over waar het geld naartoe gaat. Wie achteraf kan schuiven, ondermijnt volgens hen die afspraak en beperkt het toezicht van het Parlement op de uitgaven van de regering.

De regering verdedigt haar aanpak als een praktische noodzaak. Begrotingsverschuivingen zijn volgens de meerderheid soms nodig om snel te reageren op onvoorziene uitgaven of veranderende prioriteiten, zonder dat daarvoor telkens een nieuwe parlementaire procedure moet worden doorlopen. Zij stelt dat de voorgestelde toepassing van artikel 23 binnen het wettelijke kader valt.

Het debat past in een bredere discussie over de manier waarop het Brussels Gewest zijn financiën beheert. Brussel kampt al langer met een complexe budgettaire situatie, mede door de verdeling van bevoegdheden tussen het gewest, de gemeenten en de federale overheid. Elke wijziging in de regels over budgetbeheer krijgt daardoor extra aandacht van de partijen in het Parlement.

Hoe het dossier verder loopt, hangt af van de parlementaire behandeling en van de vraag of de meerderheid haar voorstel gedeeltelijk of volledig doorvoert. De oppositie kondigt aan het verzet niet op te geven. Voor de kiezer draait het om een fundamentele vraag: wie beslist uiteindelijk over de uitgaven van het gewest, en in welke mate blijft het Parlement daarbij de doorslaggevende stem.

20Weergaven

Auteur

Samenleving en misdaad

Jonas Maes — samenleving en misdaad, Dagkompas.