In de Duitse deelstaat Mecklenburg-Voor-Pommeren, in het noordoosten van het land, komt er een nieuwe regering van SPD, Die Linke en Die Grünen. De drie partijen hebben een regeerakkoord gesloten. Daarmee blijft de AfD, die de deelstaatverkiezingen won, buiten de regering en zit ze in de oppositie.
De AfD eindigde als grootste partij bij de verkiezingen, maar vond geen coalitiepartner die bereid was met haar samen te werken. Het resultaat is een regering die niet wordt gevormd door de winnaar van de verkiezingen, maar door een linkse meerderheid van drie partijen. Doordat de grootste partij van de stemming in de oppositie terechtkomt, ontstaat een situatie waarin de kiezersuitslag en de regeringssamenstelling uit elkaar lopen.
Over de inhoud van het akkoord is voorlopig weinig bekend. De beschikbare informatie bevat geen zetelaantallen van de drie partijen in het deelstaatparlement en geen details over de verdeling van ministerposten. Ook de concrete beleidsprioriteiten van de nieuwe regering blijven onduidelijk ontbreken. Evenmin is duidelijk hoe stabiel de coalitie op lange termijn zal zijn, een vraag die bij een driepartijenregering met uiteenlopende standpunten vaak wordt gesteld.
De drie partijen die het akkoord hebben gesloten, vormen samen een meerderheid die de AfD uitsluit van de macht, ondanks haar positie als grootste partij na de verkiezingen. Die uitkomst maakt het verschil tussen electorale winst en regeringsdeelname zichtbaar, een onderscheid dat in de Duitse deelstaatpolitiek de laatste jaren steeds nadrukkelijker naar voren komt, omdat andere partijen weigeren met de AfD samen te werken.
Het akkoord in Mecklenburg-Voor-Pommeren staat los van de nationale Duitse politiek, maar het illustreert hoe de AfD in verschillende deelstaten electoraal sterk kan zijn zonder dat andere partijen met haar willen samenwerken. Voor de nieuwe regering begint nu de uitdaging om de afspraken om te zetten in beleid, terwijl de AfD als oppositiepartij de rol van grootste partij buiten de regering moet waarmaken.
7
