De nieuwe Brusselse drugscommissaris Miran Scheers krijgt drie maanden de tijd om een drugsstrategie uit te werken. Dat meldt Bruzz op 10 november 2026. Zijn opdracht is de samenwerking op het gebied van drugsbeleid te stroomlijnen, zodat de verschillende overheden en politiediensten in de hoofdstad op dezelfde lijn zitten.
Het gaat om een coördinerende rol tussen meerdere niveaus. Het Brussels Hoofdstedelijk Gewest en de gemeenten werken samen met de politiezones en met de federale overheid, die allemaal een deel van de verantwoordelijkheid dragen voor de aanpak van drugs in de stad. Die samenwerking verliep tot nu toe niet altijd vanuit één gemeenschappelijk kader. Met de benoeming van een commissaris wil men een gecoördineerde aanpak over de verschillende bestuursniveaus en politiediensten heen mogelijk maken.
Scheers moet zijn voorstel binnen een termijn van drie maanden presenteren. Welke maatregelen de strategie precies zal bevatten, is op basis van de beschikbare informatie nog niet duidelijk. Ook over de financiering van zijn mandaat is nog niets bekendgemaakt. Die twee punten zullen bepalen hoe concreet en hoe uitvoerbaar de aanpak uiteindelijk wordt.
De benoeming past in de bredere discussie over drugsoverlast en drugscriminaliteit in Brussel, een thema dat de voorbije jaren regelmatig op de politieke agenda stond. Een gecoördineerde strategie moet voorkomen dat initiatieven van het gewest, de gemeenten, de politiezones en de federale overheid elkaar overlappen of tegenwerken. Wat dat in de praktijk betekent, zal pas duidelijk worden wanneer het voorstel van de commissaris op tafel ligt.
Voor de inwoners van Brussel en de politiemensen op het terrein betekent de aanstelling vooral dat één persoon de regie krijgt over een dossier dat tot nu toe over meerdere instanties verdeeld was. Of dat leidt tot snellere beslissingen en een duidelijker aanspreekpunt, hangt af van de bevoegdheden die aan de commissaris worden toegekend en van de manier waarop de betrokken overheden zich achter zijn voorstel scharen. Die afspraken zijn nog niet publiek gemaakt.
De termijn van drie maanden is daarbij een belangrijk gegeven. Ze legt de druk om snel een concreet plan uit te werken, maar laat weinig ruimte voor een uitgebreide consultatie van alle betrokkenen. Hoe de commissaris die tijd zal benutten, en of zijn strategie een breed draagvlak krijgt bij gewest, gemeenten, politiezones en federale overheid, zal de komende maanden moeten blijken.
7
